Per 1 september start Paul Tjallinks als voorzitter van Stichting Groot Hart. Hij neemt het stokje over van interim-voorzitter Bart Walraven. Paul brengt zo’n 40 jaar bestuurlijke ervaring mee en zocht bewust naar een organisatie waar hij zijn ervaring kon inzetten én positieve energie van kreeg. Bij Groot Hart vond hij die plek. Wat drijft hem en hoe kijkt hij naar de toekomst van de stichting?
“Ik ben Paul, ik ben 59 jaar en kom uit Malden, bij Nijmegen. Naast mijn werk als freelance IT-interimmanager ben ik vanaf mijn achttiende altijd actief geweest in het bestuur van verenigingen en stichtingen, voornamelijk binnen het Nijmeegse carnaval en VvE’s.”
Naast zijn passie voor besturen houdt Paul zich graag bezig met zijn tuin, lezen en sporten. Ook muziek speelde jarenlang een grote rol in zijn leven. “Ik ga graag naar concerten. Ik houd van allerlei soorten muziek. Van TOTO tot Duitse polka’s; ik ben wat dat betreft een omnivoor qua muziek. Ik speelde trompet, ik zong en zat 12 jaar bij een coverband.”
Ook was hij jarenlang actief als militair. “Ik ben in de jaren 80 begonnen als beroepsmilitair. In 2011 ben ik reservist geworden. Daar heb ik inmiddels afscheid van genomen.”
Afgelopen jaar besloot Paul bewust een aantal dingen los te laten. “Ik was klaar met carnaval in Nijmegen, ik was klaar met muziek maken en ik was klaar met alle dingen die mij geen positieve energie meer gaven.”
De eerste ontmoeting met Stichting Groot Hart
Sinds april dit jaar is Paul betrokken bij Stichting Groot Hart. Zijn eerste kennismaking met de stichting kwam via Wouter Fremery. “Wouter en ik kennen elkaar al een aantal jaren uit Nijmegen. Hij vertelde mij over zijn betrokkenheid bij Stichting Groot Hart. Ik was nieuwsgierig en vroeg mij af: is dit niet iets voor mij?”
“Ik stopte dit jaar met van alles en dacht: wat ga ik nou doen? Ik wil wel impact blijven maken met de dingen die ik doe.”
Ook de link met autosport sprak hem direct aan. “De autosport heeft mij altijd al getrokken. Ook mijn vriendin is gek van autosport. Ja, wij zetten onze wekker als Max in Australië moet rijden.”
Op uitnodiging van Wouter draaide Paul samen met zijn vriendin Lisette twee weekenden mee met Stichting Groot Hart. Daar vielen voor hem de puzzelstukjes op hun plek.
“Ik had al wat gehoord over de vacature voor voorzitter. Daarna ben ik in gesprek gegaan met het bestuur en mensen rondom Groot Hart, zoals Rob Kamphues en Thierry Köhler. Iedereen was enthousiast en de klik was en is heel goed. Toen was het besluit bij mij gevallen: ik wil ervoor gaan!”
Ook Lisette is inmiddels bij Groot Hart betrokken als gezinsbegeleider. “Het is leuk om dit samen te kunnen doen.”
Voor Paul kwam tijdens die eerste weekenden alles samen. “Ik ben een mensenmens. Ik ga graag met mensen in gesprek en ik doe graag wat voor mensen. Ik heb een passie gekregen voor Stichting Groot Hart door Wouter, door alle gesprekken die ik heb gehad en door de weekenden die ik heb meegedraaid.”
De afgelopen tijd gebruikte Paul vooral om de organisatie en de mensen erachter te leren kennen. “Ik heb veel mensen gesproken. Dat vind ik belangrijk. We gaan het allemaal samendoen. Mensen hebben hun vertrouwen al uitgesproken, dus dat is wel fijn.”
“Make Them Smile”
Wat Paul tijdens zijn eerste weekenden vooral raakte, was de impact van een Groot Hart-dag op het hele gezin.
“Zo’n dag met Groot Hart doet wat met die kinderen. Het geeft ze een enorme boost. Met de stichting halen we ze uit de dagelijkse beslommeringen rondom de ziekte in het gezin. Die ziekte, daar gaat het die dag niet om. Het gaat om het beleven van zo’n race-event.”
“En dan die trotse ouders met een enorme glimlach op hun gezicht. Iedereen gaat die dag weg met een ‘smile’ van oor tot oor. Ze komen vol energie en positiviteit die auto uit. Dat is machtig om te zien.”
Die ervaring vat Paul samen in drie woorden: Make Them Smile.
“Ik heb het er al een paar keer bij mijn collega-bestuursleden ingegooid: misschien wordt dat wel de nieuwe ondertitel van Stichting Groot Hart. Dat is waar we het voor doen. We willen die enorme glimlach op de gezichten van de kinderen en ouders zien.”
Voor Paul bevestigde het dat Groot Hart de organisatie was waarnaar hij op zoek was. “Voor mij was het na het eerste weekend een ‘no-brainer’: dit gaan we doen! Is het een stichting en een doel waar ik mij aan wil verbinden? Heeft het impact? Nou, het heeft mega-impact!”
Ook de focus op racebeleving spreekt hem aan. “Ik hou van focus. Het mooie aan Groot Hart is dat we een gezamenlijke passie hebben en dat is racen.”
Hoe kijkt Paul naar de toekomst van Stichting Groot Hart?
De afgelopen maanden sprak Paul met het bestuur, vrijwilligers en andere betrokkenen over de toekomst van Groot Hart. Die gesprekken vormen de basis voor een nieuw beleidsplan.
“Er ligt een fantastisch fundament. Er is veel werk verzet en de vrijwilligers die er nu staan, staan er met volle overtuiging. Onder andere de ‘customer journey’ is fantastisch neergezet. Tegelijkertijd zijn er punten die meer aandacht nodig hebben.”
Paul onderscheidt daarin drie belangrijke thema’s.
- Voorspelbare inkomsten
“We zijn een kapitaalintensieve stichting. Auto’s zijn duur, spullen zijn duur en we organiseren veel weekenden. Om die financieel te kunnen blijven faciliteren, moeten we wat in de steigers zetten.”
Een belangrijke rol ligt daarbij bij de sponsorcommissie. “Daar zitten mensen in die hun schouders eronder zetten. Het is nog in de opstartfase, maar daar wil ik met name mijn pijlen op richten.”
- De basis op orde
Ook bestuurlijk wil Paul een volgende stap zetten. “Daarmee bedoel ik dat het bestuur meer gaat besturen en zorgt dat er goed gefaciliteerd wordt. Sponsoring, vrijwilligers, gezinnen; communicatie is superbelangrijk.”
Een ander aandachtspunt is de instroom van gezinnen. “Hoe kom je bij de gezinnen in beeld? Daar moeten we meer handen en voeten aan geven.”
Daarbij kijkt Groot Hart onder meer naar verdere samenwerking met de zorg en het benutten van specialistische kennis. Ook wordt nagedacht over een Raad van Toezicht. Het doel is om uiteindelijk meer gezinnen te kunnen bereiken.
“Bij een aantal ziekenhuizen liggen die contacten er al en dat is helemaal top. Het zou mooi zijn als we meer richting de 200 gezinnen per jaar gaan.”
Volgens Paul vraagt groei ook om een volgende stap in de organisatie. “We hadden tot dit moment veel doeners in het bestuur. Maar we willen het vormgeven van de weekenden met meer mensen gaan doen. Ik wil absoluut niet dat daar helemaal een scheiding in komt, maar ik wil mijn handen vrij hebben om Stichting Groot Hart naar de komende vijf jaar te tillen.”
- Uitbreiding van de vrijwilligers
Meer gezinnen bereiken betekent ook dat de vrijwilligersgroep moet meegroeien.
“We hebben nu een mooie groep van 40 tot 45 mannen en vrouwen. Maar als je het aantal gezinnen wilt uitbreiden, moet je ook het aantal vrijwilligers uitbreiden.”
Tegelijkertijd wil Groot Hart de organisatie rondom vrijwilligers verder professionaliseren. Daarbij wordt onder andere gekeken naar vrijwilligersovereenkomsten, VOG’s, vergoedingen en verzekeringen.
“Voor vrijwilligers, de gezinnen en de stichting is dat tegenwoordig bijna een noodzakelijkheid. We spreken met elkaar af wat we van elkaar verwachten en willen dat ook goed faciliteren.”
Een verhaal van ons allemaal
De verschillende ambities krijgen de komende periode een plek in een nieuw beleidsplan richting 2030. Paul benadrukt dat dit nadrukkelijk geen plan van hem alleen moet worden.
“Dit zijn niet allemaal mijn ideeën. Dit komt vanuit Bart, Chantal, Ward, Thierry, Rob, Wouter, Pamela, vrijwilligers en iedereen die ik gesproken heb. Ik sla dat soort dingen op en neem dit mee.”
“Het moet ieders plan zijn, niet alleen mijn plan. Daar gaan we met z’n allen aan werken. Dat is een verhaal van ons allemaal.”
De eerste prioriteit is om de basis verder te versterken. “Eind 2027 willen we deze punten op orde hebben.” Daarna is er volgens Paul ruimte om naar nieuwe mogelijkheden voor de toekomst te kijken.
Het beleidsplan wordt daarbij geen document dat vervolgens in een la verdwijnt. “Dat plan gaan we elk jaar toetsen: zitten we nog op het goede spoor, hebben we de juiste snelheid en wat heeft bijsturing nodig?”
Paul kijkt met vertrouwen naar die volgende fase. “Ik ga dit doen met een mooie groep mensen. Het moeten gewoon de beste en juiste mensen zijn die dit gaan doen, en die hebben we in ons midden.”
En uiteindelijk komt alles voor hem terug bij dezelfde drie woorden:
“Eigenlijk is maar één ding belangrijk voor iedereen bij Stichting Groot Hart en dat is: Make Them Smile. Dat is de boodschap die ik iedereen wil meegeven. Ervoor zorgen dat de racebeleving voor het hele gezin een moment wordt dat ze nooit meer zullen vergeten.”
Auteur: Marije Arends
Fotografie: Mark Hoogeveen
